Ieder mens uniek

2011-01-11T11:39:00.000+01:00

Vorige week heb ik besloten om het onderwerp van deze blog wat meer te beperken. Ik hoop dat het nauwer maken van het thema van de blog mij zal helpen om wat vaker stukjes te schrijven en wat minder van de hak op de tak te bewegen. In mijn nieuwsbrief kan ik wel algemene stukjes over kunstzinnige therapie kwijt en in deze blog wil ik dan meer gaan schrijven over mijn ideeën m.b.t. de uniekheid van ieder mens.

Unieke kwaliteiten
Als je erover nadenkt is het een prachtig gegeven dat er geen twee mensen hetzelfde zijn. Zelfs eeneiige tweelingen niet. Iedereen heeft een unieke combinatie van dingen die hij kan, leuk vindt, meemaakt en doet. Dit gegeven wordt in onze maatschappij veel te weinig gezien en er wordt ook weinig gebruik van gemaakt.
Ja, als ondernemer ben je bezig om te laten zien waar je als bedrijf uniek in bent en waarom mensen naar je toe moeten komen. Wie kent niet de elevator pitch en het belang van specialisatie.
Maar binnen een bedrijf of op andere plekken zijn we vaak weinig bewust bezig met de kwaliteiten van onszelf en anderen. Er worden wel lijstjes gemaakt als er nieuwe personeelsleden gezocht worden, maar daarna houdt het op. Ik denk als we de unieke kwaliteiten van ieder individu meer gaan zien en mensen ook de gelegenheid krijgen om hun kwaliteiten in te zetten, dat we dan een veel creatiever maatschappij krijgen, waarin mensen zich gezien voelen en echt een bijdrage vanuit zichzelf kunnen leveren.
Dat motiveert en dan voelen mensen zich geen nummer meer.

Op de goede weg?

2010-08-26T21:54:00.001+02:00

Er zijn geen wijze woorden of diepgaande overdenkingen op dit moment. Niet zo gek als je bedenkt dat we in de zomer meer naar buiten gericht leven. Ik probeer in mijn dagelijks tempo het vakantie-gevoel nog een poosje mee te nemen. Gewoon lekker rustig bezig zijn en je overgeven aan wat er op je pad komt. Het voelt als een grote rijkdom en als stilte voor de storm. Ook dat klopt, omdat we in het najaar oogsten en letterlijk heftige stormen kunnen krijgen.

Het lijken open deuren, maar hoe vaak staan we eigenlijk stil bij de manier waarop we bezig zijn?

Vaak is dat op een moment dat er iets mis gaat, we raken vermoeid, worden ziek. En dan moeten we alle zeilen bijzetten om de boel weer op de rails te krijgen.

Ik wens je een paar uur voor jezelf, zodat je eens kunt voelen of jij ook nog op jouw goede weg zit.

Zachte Krachten

2010-04-12T11:53:00.001+02:00

Hoe erg moet je je best doen om iets voor elkaar te krijgen? Hoe hard moet je duwen om vooruit te komen of om ergens doorheen te komen? Hoe hard moet je werken om te komen waar je wilt zijn?
De natuur laat ons zien dat we helemaal niet zo hard hoeven te duwen. Ieder jaar komen er nieuwe knoppen aan de bomen, komen de tulpen en narcissen uit hun bol en groeien tere kiemplantjes door de hardste grond en buitenkanten van zaden heen.
Dit gaat heel geleidelijk, in een kalme stroom, stapje voor stapje. Door warmte, licht, water en voeding vatten deze tere plantjes de moed en krijgen ze de kracht om naar buiten te treden. Het lijkt moeiteloos te gaan. Er ontstaan de prachtigste bladeren, kleuren, vormen, bloemen als een geschenk uit de aarde.

Wat als wij nu ook eens wat meer via zachtheid en voeding en warmte onze dingen doen?
Ik geloof zeker dat er ook dan heel veel mooie dingen gebeuren, heel veel bereikt kan worden. En ik denk ook dat we ons daar 1000 keer beter bij zullen voelen dan bij het geduw en gejaag dat we nu vaak zien in onze werkomgevingen.
Zet jij de eerste stap op jouw werk?

Mediteren door schilderen

2010-02-02T11:37:00.003+01:00

Sinds een maand of vier volg ik een serie bijeenkomsten met als titel 'stem-meditatie'. Dit uur op de maandagmorgen is een heerlijk begin van de week. Onze 'juf' heeft een hele verfrissende en losse manier van het benaderen van meditatie. We proberen steeds opnieuw om in het moment te blijven en als je afdwaalt voer je jezelf weer rustig en vriendelijk terug.
We hoeven ook geen uur lang stil te zitten of een serieus gezicht erbij te trekken. Een vriendelijke glimlach en af en toe om jezelf lachen horen er helemaal bij.
Het enige waar meditatie over zou moeten gaan in mijn beleving is het proberen om in het moment te zijn.
Dit kun je op allerlei manieren doen. In mijn volgende cursus 'Sluieren' gaan we hier ook mee aan de slag. Dit wordt een mix van het leren van de techniek, jezelf in het moment verbinden met je schilderij, afstand nemen en ook mogen afdwalen. Kernwoorden zijn dromerig, rustgevend en ontspannen. Ik heb er zin in.
Kijk voor meer informatie op www.elskehoen.nl/sluieren.htm.

De beweging naar binnen

2009-12-07T15:10:00.001+01:00

De kortste dag van het jaar komt weer in zicht. Dat betekent voor mij kaarsjes branden, op de bank zitten met chocolademelk en cake, lekker cocoonen met mijn gezinnetje, kortom gezelligheid en feestelijkheden, die zich veelal binnenshuis afspelen. We maken in deze tijd van het jaar letterlijk en figuurlijk een beweging naar binnen. Het is tijd voor reflectie en rust. De natuur doet hetzelfde. De oogst is geweest en de bomen en planten hebben tijd nodig om zich weer op te laden voor een nieuw jaar van groeien en bloeien.
Wat zou het fijn zijn als we in onze maatschappij en ons werkleven deze beweging naar binnen in deze tijd ook zouden maken. Dan bedoel ik dat we in de winter wat minder activiteiten buitenshuis ontplooien en ons terugtrekken in kleinere kring. En dat we in de lente en de zomer weer actiever worden naar buiten toe.
Voelt dat niet veel vanzelfsprekender dan hoe het nu gaat?
Nu trekt iedereen zich in de zomer terug en liggen allerlei activiteiten stil, omdat we op vakantie gaan. In de herfst en winter beginnen we weer in volle vaart met allerlei nieuwe activiteiten. Hoe vaak hoor je niet iemand zuchten op een donkere winteravond: “Ik zat zo lekker op de bank en was daar bijna blijven zitten in plaats van te gaan …..(vul maar in).”Ik heb niet direct een oplossing hoe dit nu in de praktijk te brengen, maar het is wel iets dat me bezighoudt.

Kunst

2009-09-07T09:53:00.002+02:00

Wanneer is een tekening of schildering kunst? Daar kun je uren over filosoferen en het is maar de vraag of je er ooit uitkomt. Wat mij betreft is ieder mens op zijn eigen manier een kunstenaar. De een maakt er zijn beroep van en kan beter uit de voeten met materialen en composities, omdat hij er veel mee oefent. De ander doet het als hobby en vindt er veel ontspanning in. Je kunt dit vergelijken met een beroepsmatige timmerman en iemand die thuis lekker klust in zijn vrije tijd. Beide zijn in staat om hele mooie dingen te maken.
Alle creatieve uitingen van mensen – of het nu schilderijen en tekeningen zijn of borduurwerken en houtsnijwerken - geven een beeld van de maker en van de tijd en de cultuur waarin die mensen leven. Door ‘kunstwerken’ te bestuderen en te kopiëren, op zichzelf en in de context van andere kunstwerken uit dezelfde tijd, krijg je een gevoel voor de ontwikkeling van de mensheid of een volk in die periode. En als je de opeenvolgende periodes gaat onderzoeken, dan ontdek je dat je zelf ook een plaats in deze ontwikkeling hebt.
In mijn cursus kunstgeschiedenis gaan we ons op deze manier verdiepen in de geschiedenis en de ‘kunstwerken’ uit die geschiedenis. Doe mee en ontdek het zelf!
Meer informatie vind je op de website www.elskehoen.nl/kunstgeschiedenis.htm.

De vlinder met pastel

2009-06-04T15:54:00.002+02:00

Een wit vel papier, een nieuwe kans om iets te maken of uitdrukking te geven aan mijn gevoel van dat moment. Geef ik mezelf een opdracht? Ja, eigenlijk altijd. Ook de keuze om ‘zomaar’ iets te maken is een – hele vrije – opdracht. Ik kies een kleur die ik op dat moment mooi vind. Deze keer groen. Zacht greinend en tastend ga ik met het krijtje over het papier. Hier en daar komt het groen in willekeurige vlekken op het witte vel papier. Het is nog heel transparant. Daarna veeg ik het uit met mijn vingertoppen. Ik neem een ander groen krijtje en breng naast en over de eerste groene vlakken deze nieuwe, lichtere kleur aan. Dan weer uitvegen.
Zo bouw ik een tijd lang wat dromerig aan een groen-gele kleurensfeer. Laag over laag, het wordt steeds minder transparant, de kleuren krijgen meer intensiteit.
Dan stop ik even. Ik zet de tekening op een ezel en doe een paar passen achteruit. Wat zie ik in de kleurensfeer? Wat komt er naar me toe? Ik draai de tekening een paar keer, kijk nog een poosje en opeens... ik zie een prachtige tere vlinder die zachtjes uit het groen en geel zichzelf laat zien.
Nu werk ik wakker en alert verder. De vlinder lacht me toe. Hier en daar nog een kleine versterking van de vorm van de vlinder. Niet te veel, niet te weinig. De vlinder kan zichtbaar zijn en tegelijk een eenheid vormen met zijn omgeving.Wat een prachtig cadeau!

Dit artikeltje komt ook in mijn nieuwsbrief van juni 2009. Je kunt je via deze link abonneren:
www.elskehoen.nl/formulier.htm

Waarom een blog maken?

2009-06-04T15:39:00.003+02:00

Wie wil er nu niet gezien worden? Elk mens heeft behoefte aan aandacht, erkenning en het gevoel gezien te worden door anderen. Daar ben ik geen uitzondering op. Uiteraard is de mooiste en meest directe manier het persoonlijke contact. Maar hoe vaak kom je in je contacten met mensen nu tot gesprekken die er echt toe doen? Meestal is het vrij oppervlakkig en 'hebben we geen tijd' om echt aandacht aan elkaar te schenken of eens te luisteren naar wat een ander nu werkelijk bezighoudt. Gelukkig heb ik nu werk (als kunstzinnig therapeut) waarin ik wel tijd en aandacht aan mensen kan schenken en aan wat hen maakt tot wie ze zijn.

Een andere manier van het delen van gedachten en ideeën is publiceren via het internet. Er zijn talloze mensen die hun ideeën en gedachten op internet zetten, zodat wie dat wil, op het moment dat hij/zij dat wil, deze informatie kan lezen. Dat ga ik ook eens proberen. Informatie die ik belangrijk vind, dingen die mij bezighouden of inhoudelijke stukjes over mijn werk, ga ik op deze blog publiceren. En ook als niemand het zou lezen, dan is het voor mij een mooie manier om na te denken en mijn gedachten te ordenen.

De start van mijn blog

2009-05-31T13:28:00.004+02:00

Iets nieuws beginnen is altijd wat onwennig. Zo zit ik nu ook dit eerste bericht van deze blog te schrijven. Het is net als met mijn eigen praktijk voor kunstzinnige therapie. Ook daar was het in het begin zoeken naar een vorm, beslissingen nemen over hoe ik dingen wilde inrichten en wat ik wel en niet wilde vertellen op mijn website.
Na wat proberen en schaven en nog eens opnieuw kijken, kom ik dan altijd wel op een punt dat ik tevreden ben over wat ik heb gemaakt of hoe het is geworden.
Mijn plan met deze blog is het schrijven en publiceren van dingen die mij bezighouden en waar ik over loop te mijmeren. Momenteel zijn dat onderwerpen als 'hoe kan ik mijn praktijk laten groeien', 'welke processen spelen er onder de oppervlakte/in mijn ziel', 'hoe kan ik mezelf meer laten zien aan de wereld', 'waarom lopen we met z'n allen zo te stressen?', 'hoe kan ik me overgeven aan de stroom van het leven?', en wel meer van dit soort vragen. Al mijmerend wil ik met enige regelmaat daar stukjes over schrijven.